3 AM thoughts.

There, I just woke up. Ako lang ba yung ganito? I hope not. 😵😵

How I wish you are here with me. Until now I could't grasp all the things that had happened. Wala na yung tayo. Yung tayo na masaya, yung tayo na puno ng plano and we are doing it, yung tayo na laging magkasama. Now, I am realizing all the things that I should have done, ikaw din ba?

I want to call you, text you and reach out to you but I always hinder my self to do it. It is not ego, why is it me again who needs to do the first move?

Mastered mo na to, tikisan. I know even before kayng kaya mo to gawin. Lagi ng akong talo diba? Hobby mong saktan at galitin ako tapos pag ngalit ako, ako ng may kasalanan at ako ang laging talo.

Maybe may fault din ako, kasi inipon ko yung sama ng loob ko, pero aware k naman dun eh wala ka lang ginawa to fix it. Wala kang ginawa to prevent this to happen.

Bakit ba ganito na lang? Ako lagi yung nasasaktan. Alam ko wala akong karaptan kasi ako yung nang-iwan. Siguro kasi hindi man lang niya ako pinigilan.

3:41 na.

Gising na gising pa din yung diwa ko. Pwede bang tigilan ko na to? Pwede bang mawala ka na muna sa isip ko? 😭

Wala ng I love you sa umaga.
Wala ng yakap sa hapon.
Wala ng I miss you more.
Shit. Sinasktan ko lang lalo sarili ko.

3:43.

Two minutes pa lang yun? Bakit ba pag broken ang haba ng oras palagi. Ang unfair naman ng buhay!!!!!

Pipikit muna ako baka sakaling umabot pa ako sa 5am kong gising.

3:45!!!