3 AM thoughts.

There, I just woke up. Ako lang ba yung ganito? I hope not. 😵😵

How I wish you are here with me. Until now I could't grasp all the things that had happened. Wala na yung tayo. Yung tayo na masaya, yung tayo na puno ng plano and we are doing it, yung tayo na laging magkasama. Now, I am realizing all the things that I should have done, ikaw din ba?

I want to call you, text you and reach out to you but I always hinder my self to do it. It is not ego, why is it me again who needs to do the first move?

Mastered mo na to, tikisan. I know even before kayng kaya mo to gawin. Lagi ng akong talo diba? Hobby mong saktan at galitin ako tapos pag ngalit ako, ako ng may kasalanan at ako ang laging talo.

Maybe may fault din ako, kasi inipon ko yung sama ng loob ko, pero aware k naman dun eh wala ka lang ginawa to fix it. Wala kang ginawa to prevent this to happen.

Bakit ba ganito na lang? Ako lagi yung nasasaktan. Alam ko wala akong karaptan kasi ako yung nang-iwan. Siguro kasi hindi man lang niya ako pinigilan.

3:41 na.

Gising na gising pa din yung diwa ko. Pwede bang tigilan ko na to? Pwede bang mawala ka na muna sa isip ko? 😭

Wala ng I love you sa umaga.
Wala ng yakap sa hapon.
Wala ng I miss you more.
Shit. Sinasktan ko lang lalo sarili ko.

3:43.

Two minutes pa lang yun? Bakit ba pag broken ang haba ng oras palagi. Ang unfair naman ng buhay!!!!!

Pipikit muna ako baka sakaling umabot pa ako sa 5am kong gising.

3:45!!!

Yes were always together but I never had your attention unless I told you or you are done playing, scrolling, watching and chatting. It came to the point wherein our date got affected by your fight with your coworker through CHAT. Hindi ako nagalit. I tried my best to understand you because if not then magaaway nanaman tayo. Ako na lang palagi. Ang mas masakit alam mo naman kung ano yung pagkukulang mo, alam mo kung ano yung gusto ko alam mo kung ano ang dapat mong gawin pero hindi mo magawa. Sinabi mo pa nga sakin "sorry, lagi akong wala pag kailangan mo ako." akala ko pag sinabi mo to you will always be on my side pag kailangan kita kasi nagsorry ka na eh meaning hindi na mauulit. Pero ano yung nangyari? Ganun pa din. Hindi nman ako napapagod na intindihin ka eh napapagod na akong masaktan. I broke up with you not because I don't love you, God knows how much I love you, but I want you to see my worth na magbabago ka na mapapriority mo naman ako over anything or anyone else, your friends, your games, hindi naman siguro pagiging selfish yung kahit minsan ako naman yung priority mo. Expected ko na eh na hahamunin mo pa ako na sasabihin mong sige or papayag ka agad, pero masakit pala yun. Akala ko kasi magkakamali ako sa inexpect ko na hindi ka papayag, na sasabihin mong let's talk about it. Pero hindi, pinairal mo pa din yung pride mo. Akala ko yung love and care that I gave you will be enough para mahalin mo ako at hindi mo matanggap na mawawala ako sayo na you will fight for my love. But you didn't. You love me yes, but you love your self and your ego even more. I am sorry for surrendering this fight that I thought our fight. Ako lang pala yung lumalaban all this time akala ko kasi nasa likod lang kita na kapag napagod ako ikaw naman ang lalaban. Good bye. To my family, sorry to disappoint you all. Lovey signing off.

#inzarvitstime

#theendofhistime

#masakitumasa

ZZV